----------------------------------------------------------------------------------------------
Przykłady uplastycznienia grozy przez twórców kultury wizualnej - plastyczne metafory lęku - od sztuki wysokiej po popkulurę.
Joel-Peter Witkin |
| |
 |
| |
| Joel Peter Witkin przy pomocy szkiełka obiektywu wizualizuje spektakle lęku - wydawać by się mogło, iż to cyzelowanie grozy manierystycznej - plugawe rytuały w wydaniu markiza de Sade lub Passoliniego - jednak lekkość formy i biegłość w teatralnej wystawności przemawia na rzecz wyrafinowania - gabinet osobliwości psychicznej deformacji - ciągła gonitwa skojarzeń na rzecz przewartościowania człowieczeństwa - lubieżność wyklęta - nasza odporność na obscenę wystawiana na próbę - doskonałość obrazowania - umiejętność zabawy konwencjami retro (barok, ekspresjonizm, surrealizm) - uczeń Ryszarda Horowitza - idealne ilustracje do artykułu "Karnawalizacja śmierci" Łukasz Baduli |
| |
| www1 www2 |
| |
Sam Weber |
| |
 |
| |
| Urodzony na Alasce - ilustrator prasowy - grozę dawkuje łagodnie, ale potrafi też z furią zagrać na piszczelach - chłodny i oszczędny inscenizacyjnie - nawet w komercyjnych zleceniach dla hedonistycznych pism 'lajfstajlowych' potrafi zaserwować poetycką grozę - jest w tym nordycki chłód, mitologizowanie zagrożeń - stwory straszą nas, same będąc w melancholijnym nastroju - często obrazuje zagubienie w obfitości przyrody - groza szekspirowska w zestawieniu z niefrasobliwą obojętnością zadumanego wampira |
| |
| www |
| |
Kris Kuksi |
| |
 |
| |
| Kustosz nawiązań - inspiruje go zarówno średniowieczna rycina jak i nowoczesney object-art - groza fantastyczna celująca w figuratywne mnożenie tworów niemożliwych i wyniosłych w swej skomplikowanej strukturze - danse makabre - wiedeński realizm fantastyczny na czele z Fuchsem można uznać za zaplecze tożsamości Kuksi'ego - misterne konstrukcje totemów śmierci - często banalność fantastycznych schematów |
| |
| www |
| |
| |
Monsterpress |
| |
 |
| |
| Monsterpress - studio graficzne - realizuje zlecenia dla undergroundowego przemysłu muzycznego - grozę stosuje jako pastisz - wytarte ikony grozy, dzięki syntezie graficznej, nabierają wyrazistości logotypu - komiksowe uproszczenia i przerysowania |
| |
| www |
| |
Mark Ryden |
|
| |
| Mark Ryden - mistrz amerykańskiego nurtu pop-surrealizm - krotochwilna sielanka - groza dziecięcej jaźni pogłębiona o nadrealny gag - groteskowe potraktowanie estetyki retro-pocztówek - igranie z kiczem, które kończy się zwycięstwem sztuki przerysowania - postmoderna zabawa w wyśmiewanie ikon - ludyczna groza spotęgowana przez zestawienie elementów dziecięcej krainy łagodności w krzywym zwierciadle z sadystyczną brutalnością - krew na cukierku - lukier na parujących wnętrznościach |
| |
| www |
| |
H. R. Giger |
| |
|
| |
| Pop-malarz z Alp - wymuskane aerografem fantastyczne landszafty grozy - próby spotęgowania obsceny rażą bezideową pustką i zerową metafizyką - dbałość o realistyczne obrazowanie - schemat - pomimo to pop-ikona horroru |
| |
| www |
| |
| |
|
| |