Obserwujemy rażącą sprzeczność, prowadzącą do pseudoartystycznej burleski. Na scenie wystepują obok siebie: wyszydzana przez inteligencję przaśna, popowa rozrywka oraz modna sztuka spod znaku pop-banalizmu - hołubiona przez krytyczną brać, wysokonakładowe dzienniki i artystowskie periodyki. Gdzie przebiega linia graniczna między tymi dwoma nurtami? Niknie, kurczy się gdzieś na terenach twórczych odłogów i nieużytków - objawia się tylko w mętnych wywodach apostołów pop-banalizmu, którzy próbują odwrócić uwagę od bezrefleksyjnego pasożytowania na pop-kulturze.

Twórczość od zarania wieków chroniła ludzi od prozaicznej aktywności, powszedności, szarzyzny i wznosiła ponad ziemską doczesność. Obecnie dominują tendencje przeciwstawne - przyswajane jest to co banalne - cały zgrzebny, konsumpcyjny konglomerat świecidełek. Utkwili w pułapce doraźności i prostych schematach kalkowania lichoty.

Zamiast powyższych ciągot do społecznikowskiego pochylania się nad bazarową ekspozycją marności, praktykujemy wycieczki wgłąb podświadomości - tam można znaleźć rzeczy ciekawsze, intensywniejsze - o ile poszukiwania są ofiarne. Będziemy promować sztukę wyobraźni (co nie znaczy że jesteśmy orędownikami fantasy art), abstrakcyjną artykulację myśli, poszukiwanie ulotnej cudowności. Pragniemy coraz wyżej zawieszać niewiarę - odstawić racjonalne postrzeganie na kołku u powały. Będziemy propagować wykorzystywanie lewej (irracjonalnej) połówki mózgu. Stąd nasz sentyment do nadrealizmu, jako prądu, który najodważniej łączył naszą codzienność z oniryczną sferą marzeń. Ta ciągła fuzja doczesności z nadrealnością, skłania nas do skonfrontowania nadrealizmu z dzisiejszym "tu i teraz", co może wzmocnić jego przekaz. Chcemy również udowodnić, jak nośnym prądem jest nadrealizm - jak doskonale ilustruje problemy współczesności - jak pogłębia wszelkie wypowiedzi - jak kompatybilny jest ze wszystkim, co wymyślił człowiek. Podniosłość nadrealizmu spróbujemy skontrastowac z nieskrępowaną, (sztubacką czasem) zabawę w 'dada': śmieszenie, tumanienie, mydleniem świadomości, jątrzeniem skojarzeń, wytrącaniem z równowagi, burzeniem spokoju i harmonii. Będziemy węszyć takie idealne połączenia nie tylko w sztuce wysokiej, ale również popkulturze, nauce, życiu i... czymkolwiek.